144. LEKKAS, E. (2000)

LEKKAS, E. (2000). - Intensity distribution and controlling factors at the Izmit and Düzce earthquakes (Turkey, 1999). International Symposium on Dynamic Evolution of Active Faulting in the Mediterranean Region (CRAAG), Abstract, Algiers

LEKKAS, E. (2000). - Intensity distribution and controlling factors at the Izmit and Düzce earthquakes (Turkey, 1999). Asian Seismological Commission 2000 (ASC), Abstract, Tehran

LEKKAS, E. (2001). - Parameters of intensity distribution in the Izmit and Düzce (Turkey) earthquakes. 9th International Congress of the Geol. Soc. Greece, Bull. Geol. Soc. Greece, Vol. ΧΧΧΙV/4, 1515-1521, Athens

LEKKAS, E. (2001). - Parameters of intensity distribution in the Izmit and Düzce (Turkey) earthquakes. International Earth Sciences Colloquium on the Aegean region (IESCA 2000), 159-167, Izmir

LEKKAS, E. (2002). - Intensities distribution and parameters controlling their geographic differentiation during the earthquakes of Izmit and Düzce (Turkey 1999). Geologica Balcanica, 32.2-4, 199-208

LEKKAS, E. (2004). - Parameters of intensity distribution in the Izmit and Düzce (Turkey) earthquakes. Advances in Earthquake Engineering, Earthquake Geodynamics - Seismic Case Studies, Ed. E.L. Lekkas, Wit Press, Vol. 12, 147-157

 

Η ευρύτερη περιοχή Yalova, Gölcük, Izmit, Adapazari, Düzce, Kaynasli και Bolu της Τουρκίας επλήγει από δύο σεισμικά γεγονότα μεγέθους Μw=7.4 και Mw=7.1 στις 17 Αυγούστου και 12 Νοεμβρίου 1999 αντίστοιχα. Τα σεισμικά γεγονότα ήταν αποτέλεσμα ενεργοποίησης δύο διαδοχικών τμημάτων της NAFZ. Τα σεισμικά ρήγματα στη χέρσο είχαν ένα συνολικό μήκος πάνω από 150 km, ενώ ταυτόχρονα εκδηλώθηκαν φαινόμενα καθιζήσεων, εδαφικών διαρρήξεων, ρευστοποιήσεων, κατολισθήσεων, κυμάτων τσουνάμι, καθοδικών κινήσεων κ.ά.

Οι ζημιές και στα δύο σεισμικά γεγονότα αναπτύσσονται κυρίως σε μια επιμήκη περιοχή διεύθυνσης Α-Δ μήκους πάνω από 180 km και πλάτους μερικών χιλιομέτρων. Από τις καταγραφές των ζημιών και την επεξεργασία των μετρήσεων έγινε εκτίμηση των εντάσεων σύμφωνα με την EMS-1992 και την τροποποιημένη έκδοσή της EMS-1998. Από τη συσχέτιση των δεδομένων διαπιστώνεται ότι οι μέγιστες εντάσεις προσέγγισαν τους ΧΙΙ βαθμούς και στους δύο σεισμούς. Πρόσθετα, οι εντάσεις παρουσίασαν μια επιμήκη ανάπτυξη που συνέπιπτε γενικά με αυτή των ρηγμάτων με την παρουσία όμως διαφοροποιήσεων κατά μήκος τους λόγω των ιδιαίτερων γεωμετρικών και κινηματικών χαρακτήρων των τεκτονικών δομών οριζόντιας ολίσθησης.

Οι εντάσεις αυξήθηκαν σημαντικά κατά θέσεις από τα συνοδά γεωδυναμικά φαινόμενα, ενώ ενισχύθηκαν σημαντικά και σε ορισμένες περιοχές σε σημαντική απόσταση από τα ρήγματα λόγω συνδυασμού του συχνοτικού περιεχομένου, των εδαφοδυναμικών συνθηκών και του είδους κατασκευών. Τέλος, παρουσίασαν μια εκθετική ανάπτυξη εκεί όπου και οι δύο σεισμοί διαδοχικά προσέβαλαν κατασκευές.