137. KRANIS, H. & LEKKAS, E. (2000)

KRANIS, H. & LEKKAS, E. (2000). - The Pavliani Fault Zone: Evidence for westward propagation of the North Anatolian Fault Zone in Eastern Mainland Greece. International Earth Sciences Colloquium on the Aegean region (IESCA 2000), Abstract, p.48, Izmir

 

Η συνέχεια της ρηξιγενούς ζώνης της Βόρειας Ανατολίας (NAFZ) εντός του βόρειου Αιγαίου έχει αποτελέσει το αντικείμενο πολλών ερευνών. Στην πλειονότητά τους δείχνουν ότι η NAFZ διακλαδίζεται εντός του χώρου του Βορείου Αιγαίου δημιουργώντας μία σειρά διεφελκυστικών λεκανών. Εκκρεμές παρέμενε το ερώτημα για στοιχεία που να αποδείκνυαν ή όχι την περαιτέρω προς δυσμάς προέλαση της εν λόγω δομής στο χώρο της Στερεάς Ελλάδας.

Από τη μελέτη της σμηνοσειράς σεισμών που εκδηλώθηκαν στον διάστημα Απριλίου - Νοεμβρίου 1983 και επιτόπιας τεκτονικής αναγνώρισης έγινε δυνατός ο προσδιορισμός της ρηξιγενούς ζώνης της Παύλιανης (ΡΖΠ), με διεύθυνση ΒΑ-ΝΔ. Η νεοτεκτονική χαρτογράφηση εντόπισε το ρήγμα του Σκαμνού που ανήκει στη ΡΖΠ ενώ η μορφοτεκτονική ανάλυση έδειξε ότι τα υδρογραφικά δίκτυα έχουν επηρεαστεί από την παρουσία της ΡΖΠ. Επίσης, το μορφοτεκτονικό όριο μεταξύ των ορέων της Οίτης και της Γκιώνας είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένο με τη διεύθυνση της εν λόγω ρηξιγενούς ζώνης.

Στην ευρύτερη περιοχή φαίνεται ότι η δημιουργία του Στενού των Ωρεών οφείλεται σε σύστημα ρηγμάτων ίδιας διεύθυνσης (ΒΑ-ΝΔ) στη δυτική απόληξη της NAFZ. Ωστόσο, εντός της Στερεάς Ελλάδας και δυτικότερα από την Παύλιανη, η κατάσταση είναι περιπλοκότερη καθώς ο κληρονομημένος Αλπικός ιστός των Ελληνίδων με μέση διεύθυνση ΒΒΔ-ΝΝΑ αποτελεί πολύ ισχυρό εμπόδιο το οποίο αντιστέκεται την προέλαση και την δυναμική της Ανατολίας.